google maps
facebook
mailen
bellen
Proef en Beleef

Recensies en publicaties

Media.

Open: vanaf 17.00 uur voor het diner, op maandag en dinsdag gesloten. Gratis parkeren.

Fred. v.d. Paltshof 9

3911 LA  Rhenen

0317-613000

info@saldomar.nl

www.saldomar.nl

SAL do MAR catering service


Iets te vieren?

 

Een speciale gelegenheid en geen zin om thuis of op lokatie te koken?

En toch heeft u zin in de mediterraanse gerechten van SAL do MAR?


Dat kan met de SAL do MAR catering service.


Wat u bij ons heeft geproefd, kunt u in veel gevallen laten bezorgen of ophalen. In overleg met u stellen wij het ‘menu’ samen.

 

tapas

salades

nagerechten


Genoeg mogelijkheden. Daarnaast kunnen wij zorgen voor alle andere benodigdheden zoals: glazen, borden, bestek e.d.


Een prijslijst heeft geen zin omdat bepaalde factoren van invloed zijn op de prijs per persoon of de totaalprijs.


Maar samen komen wij er vast wel uit, dus bel of mail gerust voor meer informatie.


(Catering vanaf 10 personen)

©burobbb iov SAL do MAR 2015

Artikel uit De Gelderlander van 26 oktober 2017. Na 10 jaar heel hard werken toch een prachtige bekroning.

Rhenen: stad van zoo én Zoë

Super recensie in het AD. Lezen? Klik op het logo hiernaast.

Artikel uit De Telegraaf van 11 november 2017.

Artikel uit De Gelderlander van 2 december 2017.

Bij Zoë gaat smaak boven alles

Topkoks Sergio Herman en Onno Kokmeijer hadden Zoë Lensen (27) graag gestrikt voor hun keuken. Maar de misschien wel meest begeerde keukenprinses van het land, koos voor koken in een verbouwd winkelpand in Rhenen.

ELLEN WILLEMS


FOTO'S RAPHAEL DRENT


Het voetenbadje van haar moeder. Misschien is dat wel hetgeen waardoor Zoë Lensen volhield. De zorg van thuis als ze op zondag thuiskwam, afgemat, met een enorm gebrek aan slaap en overal spierpijn. ,,Genoeg mensen zeiden dat ik gek was. Maar daar heb je niets aan. Ik wil per se een heel goede kok worden, dus dat hoort erbij."


Rock-'n-roll noemt ze de tijd als leerling bij Sergio Herman in de keuken. Het was constant 'buzze geven', zegt Lensen met een grijns. Een uitdrukking die haar leermeester gebruikt en zij maar al te goed kent, als geboren en getogen Zeeuws-Vlaamse. Het betekent gas geven en doorgaan. ,,Ik begon om half acht en werkte door tot twee uur 's nachts. Dan was het rennen naar bed en de volgende dag weer hetzelfde, de hele week lang."


Het Rhenense restaurant Sal do Mar is nu haar keuken. In het Zeeuwse Terneuzen stond haar wieg, maar vanaf haar 12de woont ze bij de Grebbeberg. Hier ontmoette ze Ralph Jonker, die tien jaar geleden dit restaurant als tapaszaak begon. Dat is het al lang niet meer, nu Lensen terug is en de tapaskaart verdrong met haar Sal do Mar Experience. Haar liefde voor de gastronomie heeft de chorizohapjes verdrongen.


Het begin

Bang was ze, eigenlijk voor alles, vertelt ze. Als tiener, de jongste in een gezin van vijf, durfde ze niet eens een straat over te steken in een onbekende stad. ,,Ik wist ook niets van het koksvak. Met mijn eerste sollicitatiebrief word ik nog steeds gepest. Die dacht ik op zaterdagavond om acht uur wel even af te kunnen geven bij restaurant 't Kalkoentje. Spitsuur natuurlijk. Ik mocht op gesprek komen, maar m'n ouders moesten mee, omdat ik nog maar 16 jaar was. Ik, maar ook zij, moesten zich realiseren dat het geen makkelijke wereld was en heel zwaar werk."


Ze begon werkend te leren voor kok, eigenlijk zonder vastomlijnd plan. ,,Nee joh, ik heb nooit nagedacht over wat ik nu precies wilde. Ik had plezier en ging er gewoon voor."


De Amsterdamse tweesterrenzaak Ciel Bleu van Onno Kokmeijer werd haar tweede leerplek, waarmee ze een springplank had voor een leerplek bij driesterrenzaak Oud-Sluis. ,,Ik wilde per se drie sterren, ik ging voor het hoogst haalbare."


Dat lukte toen ze op haar 22ste het prestigieuze Zilveren Koksmes won, tijdens de kookwedstrijd van het Koksgilde Nederland op de Horecava, de jaarlijkse vakbeurs in Amsterdam. Ze was daarmee de beste jonge kok van Nederland en versloeg zeven andere jonge koks uit keukens van bij elkaar in totaal zeven Michelinsterren. Ze was ook de enige vrouw in het gezelschap. Beduusd, was ze van de overwinning. ,,Ik kon nog geen bosje bloemen vasthouden, zo onder de indruk was ik." Maar ze won, en niet met een copygerecht van seniorkok Sergio, maar met een gerecht 'waar ik mijn eigen ziel in had gelegd'.


,,Voor elkaar werken, dat is wat ik geleerd heb. Je helpt elkaar. Als iemand je vraagt om iets te doen, is dat niet voor niks. Dan zit je in de shit en help je elkaar." Ze kijkt even voor zich uit en slaat dan haar eigen armen om d'r heen. ,,Saamhorigheid, dat is het gevoel. Iedereen gaat in zo'n keuken voor elkaar door het vuur."


Plastic in ijs

Ze maakte het mee bij Ciel Bleu. Een gast die in de sterrenzaak klaagde over een stuk plastic in het ijs. Dat is heel ernstig, vindt Lensen. En dat je daar even flink voor wordt uitgekafferd, vindt ze volstrekt logisch. ,,Ik heb de sfeer van Ciel Bleu en Oud-Sluis als warm ervaren. Het gaat er soms stevig aan toe, maar daar kan ik wel tegen. Ik kan zelf ook best wel uitschieten. Nu hebben we wat meer handjes en sta ik relaxter te koken, maar toen ik te veel werk had, was ik echt niet te genieten in de keuken. Kijk, ik wil niet alleen maar menu's draaien, maar dan kan het zijn dat op een zaterdag zes tafels a la carte gaan eten. Dat is juist mooi, maar dan moet het motortje wel blijven draaien." Ze wijst op haar hoofd. ,,Dat is hard werken, topsport waarbij je draait op een rush van adrenaline. Maar dat vind ik juist geweldig."


Een baan bij het nieuw te starten restaurant The Jane van Sergio Herman in Antwerpen is voor een jonge kok een gouden kans en ze pakte die aan. Maar na 7 maanden koos ze voor een leven met Ralph en het restaurant in Rhenen. ,,Ik heb onderschat dat ik zo weinig thuis zou zijn. Er waren zaterdagen dat ik 20 uur had gewerkt, daarna nog een drankje deed en dan begon aan mijn vrije dagen. Dan moest ik vooral slapen en was er dus weinig tijd over voor elkaar."


Home cooking was haar plan. ,,Maar ik was drie dagen bezig voor een dineetje bij mensen thuis. Dat kon niet echt." Ze lacht hard om haarzelf. Logischer was natuurlijk dat zij de keuken ging bestieren. ,,We zijn nu bijna op het punt dat het is zoals we willen", zegt ze over het net verbouwde Sal do Mar, waar ze van een oud winkelpand een fijn restaurant hebben gemaakt. Ze wijst op de kleine bordjes op tafel, die net nieuw zijn, en het glaswerk. ,,De peper- en zoutstellen moeten ook nog." Details zijn het voor gasten, maar voor haar gaat het juist daarom. Een detaillist en perfectionist, zo blijkt ook uit haar creaties op de borden. Dat ze als kind edelsmid wilde worden, is ook tekenend. Ze maakt graag mooie dingen in het klein.


Ontevreden gast

Ze kookt niet voor de gemiddelde smaak, beaamt ze. En publiek moet daar aan wennen. ,,Je wilt niet geloven wat er door me heengaat als ik het gevoel heb dat mensen het niet fijn hebben. Dat vind ik zo ontzettend erg. Als het niet goed is, zeg het tegen me. Maar als het niet je smaak is, kan ik er niks aan doen. Zover ben ik inmiddels wel. Dit is de manier waarop ik kook."


Modern, simpel met niet teveel bereidingen. En zeker niks experimenteels, omschrijft Lensen zelf haar kookstijl. Ze heeft ook niets met de beroemde kookstijl van het Deense restaurant Noma. ,,Wetenschappers zijn daar bezig om te onderzoeken wat allemaal mogelijk is met voedsel. Daar heb ik niks mee. Zo at je bij De Librije een tomaat die smaakte naar een aardbei en een aardbei die smaakte naar tomaat. Dat is niet mijn manier van koken."


Duurzaamheid

Duurzaamheid speelt een rol in Lensens keuken, maar is niet leidend. ,,Smaak gaat bij mij echt boven alles. Dat betekent niet dat ik iedere dag tonijn op het menu zet. En dat ik, als ik ganzenlever gebruik, wel zoek naar een producent die zijn ganzen niet dwangvoedert. Ook zal ik nooit grote lappen vlees serveren, maar dat is vooral omdat ik de smaak niet interessant vind van zo'n grote entrecote of bavette."


Van de pulp van wortel, overgebleven na het persen van sap, probeerde ze eens poeder te maken. ,,Dat is mislukt, het smaakte nergens naar. We gebruiken alles, zolang het smaak toevoegt."


De recensierubriek Over de Tong in De Gelderlander noemt Sal do Mar een parel en beoordeelde het restaurant met een 9. De culinair recensent van De Telegraaf vermoedt dat er over een paar jaar een ster boven de Grebbeberg staat. Lensen: ,,Ik heb nu geen enkel verlangen om in een sterrenzaak te werken. Dit is nu mijn plek, hier ben ik gelukkig. Ik werk twaalf uur per dag. En inderdaad, werken is eigenlijk het enige belangrijke in het leven van Ralph en mij. Een ster is dan een mooie beloning voor je werk als kok, maar voor gasten ook weer een drempel. Zolang we met passie werken, hoop ik dat de gasten dat vooral voelen."


Ik stop het kladblok in mijn tas. Het interview is ten einde, maar we drinken nog wel samen een kop koffie. Of ze mij nog een vraag mag stellen? ,,Wat zouden wij moeten veranderen zodat we in de Lekkergids komen?" Ik ben verbaasd. Sal do Mar zit alle weekeinden vol en ze is gelukkig. Waarom je druk maken over die culinaire gidsen, zeg ik. ,,Ja, je hebt gelijk", antwoordt ze dan. ,,Ik at laatst in een restaurant dat in die gids staat en dat was echt niet goed. Dan kook ik toch stukken beter."


  

Live uitzending RTV Utrecht 21 december 2017.

  

De favorieten van Over de Tong

De zoete venkel met vlierbloesemcrème bij Sal do Mar in Rhenen, de zwartpoothoen met levertjes en morieljes bij het Nijmeegse Vesters en de spek babi pangang van Chinees Wing Kee in Arnhem. Dat waren toch wel de lekkerste gerechten van het afgelopen jaar.

Artikel uit De Gelderlander van 6 januari 2018.

Ons nieuwe wijnrek staat er!